stara zrzęda narzeka

 

Strasznie ta wiosna kapryśna i zimna. Połowa kwietnia a w sieni cały czas wiszą zimowe kurtki, bo jak inaczej, skoro w nocy przymrozek. Zdziadziałam. Już nie wybiegam (ha ha ja i bieganie) z gołymi nogami i na krótki rękaw. Jeszcze umiem się z siebie śmiać ale wkurzam się na siebie częściej niż dawniej, bo kto to widział odmierzać czas pudełkiem na leki, rano te, wieczorem tamte, a w niedzielę pudełko na cały tydzień. Co za porażka. A miało być na emeryturze rano seks, wieczorem wino a w niedzielę do znajomych albo znajomi do nas. Nikt mi tego oczywiście nie obiecywał ale jestem obrażona na siebie, bo tak właśnie obiecałam sobie żyć a tu niespodzianka, serce i nie tylko serce się buntuje, o gupimguzie nie wspomnę. I najgorsze oznaki dziadzienia, nie do wiary. Polubiłam antygwałty i mam jeden ulubiony serek śniadaniowy oraz oglądam polskie seriale. Dramat po prostu. Przypomniało mi się jak z dziewczynami nazywałyśmy chłopaków - nieudaczników. Imię i Dramat. Czyli Staszek Dramat na przykład. No i co. Staszek Dramat ma dużą firmę, niedawno chciałam kupić coś do domu i wyskoczył mi produkt, patrzę a to u niego, radzi sobie chłop, a taki był beznadziejny. Ale to było bardzo dawno i on miał przed sobą całe życie i czas na wyleczenie pryszczy. No nic, motywację mam żeby się jednak jakoś ogarnąć bo wnuczka patrzy i nawet jak głupiego omleta jej zrobię to umie człowieka podnieść na duchu słowami "warto było czekać". Co ja to chciałam. Acha. Potrzebuję motywacji żeby się ogarnąć mimo wszystko. Z pozdrowieniami - Klarka Porażka.